Anna experimen(t/l)eert: de balans na negen dagen Pippi Langkous

Vorige week besloot ik negen dagen te denken en werken als Pippi Langkous. Heel concreet betekende dit dat ik mij liet leiden door het principe: ik heb dit nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan. Dat deed ik niet zomaar. De motivatie kwam uit mijn verbazing over het feit dat we het steeds moeilijker vinden om te leren en te experimenteren naarmate we ouder worden. Waarom is dat? Waar verliezen we de vaardigheid om te proberen? Of hebben we hem nog maar is hij een beetje weggezakt? Deze week maakte ik de balans op.

 

‘Gekke juf is fijn naar school’

Dit boek verslond ik als kind. Ik las het meerdere keren. Nu weet ik waarom het kinderboek Gekke juf is fijn naar school (geschreven door Dolf Verroen) me zo aansprak. Een beetje gek zet mensen aan het denken en creëert energie. Niet eerder kreeg ik zoveel leuke reacties van bekenden en onbekenden als tijdens dit experiment. Dat ging van steunbetuigingen via Whatsapp tot een belletje met de vraag: ‘Wat zou Pippi doen?’. Die aandacht was leuk en het gaf me meer dan daarvoor het gevoel dat ik hier echt iets van moest maken. 
 

Kind met groot speelgoed

Na de negen ‘een beetje gekke’ dagen nam ik me voor om meer speelsheid te houden in mijn kijk op de wereld en in mijn werk. Een vergadering beginnen met een verrassende vraag, tijdens de lunchwandeling net wel even over die stenen springen en in plaats van dingen beschrijven een tekening maken. Omdat resultaatgerichtheid mij niet vreemd is, benut ik de ruimte en sfeer die zo ontstaat door het stellen van simpele maar rake vragen om met elkaar verder te komen. Voor mij werkt speelsheid op die manier goed, ook in mijn vak. Om met de woorden van filosoof Seneca te spreken: we blijven allemaal kinderen, alleen ons speelgoed wordt groter.
 

Ja, vallen doet nog steeds pijn

Tot zover het rooskleurige gedeelte van het experiment. Is het altijd fantastisch? Nee, dat is het niet. Leren doet ook pijn. Voor mij omdat ik me liever niet kwetsbaar opstel, maar dat nu wel moest. Met als gevolg dat ik meer onderuit ben gegaan en fouten gemaakt heb. Hoeveel Pippi blijft in mij over als er iemand tegenover me zit die ontevreden, boos of kritisch is? Hoe zorg ik enerzijds voor lucht en anderzijds voor een goed resultaat als ik even alle zeilen moet bijzetten? Als ik in mijn werk een directie tref die geen vertrouwen heeft in vernieuwende werkvormen, hoe blijf ik dan (wel) speels? 
 
Om die vragen te beantwoorden en een duurzame manier van denken en doen te vinden, is negen dagen veel te kort. Dat had ik kunnen weten. Deelnemers aan de leertrajecten waaraan ik werk adviseer ik immers altijd om zes tot acht weken te nemen voor het veranderen van gedrag door ermee te oefenen. De komende tijd laat ik Pippi daarom niet los maar blijf ik oefenen door te doen.  
 

Contact  

Vind je het leuk om op de hoogte te blijven? Dan deel ik mijn bevindingen graag met je. Benieuwd naar hoe experimenteren onze kijk op leren & ontwikkelen versterkt? Neem dan contact met me op.